HaLO! Bab 2

Bab 2
“Bos panggil saya?”

“Tak. Saya panggil kucing kat depan tu. Ada kucing nama Wawa kat depan tu?”

Mangkuk kau! Ada ke patut dia samakan aku dengan kucing. Sabar Wa sabar! Mungkin dia saja saja nak testing. Dulu dia tidak begini. Hmmm.. Entahlah. Disampuk hantu Jepun kot.

Diam. Tidak menjawab. Nak jawab apa? Orang tengah marah. Menjawab pun salah. Tak menjawab pun…

“SITI NURUL HAWA SYAFAKILLAH BINTI MUHAMMAD ZAIN ZAINAL ABIDIN ADI PUTRA!”

… salah. Lion king dah mengamuk. Hutan rimba akan berdarah sebentar lagi. Perang akan tercetus. Sang kancil harus bijak mengatur langkah.

“Ni dah kali ke berapa awak lambat datang kerja?” bulat mata Encik Singa bertanya.

1,2,3,4 jari ditutup satu per satu. Entah kali ke berapa dah. Dia pun lupa.

“Apasal diam?! JAWAB!”

Meja dihempas kuat!

“SATU! DUA! SATU!“ bagai berkawad Hawa menjawab. Siapa suruh orang baru kira dia dah terkam.

“Satu? Awak ingat saya tak tau. Termasuk hari ini dah ENAM KALI awak lambat masuk kerja. ENAM KALI!” uish! Marah betul tu. Sampai perkataan enam kali tu ditekan betul. Bos.. Bos.. Sudah gaharu cendana pula, sudah tahu bertanya pula. Lepas tu, mengamuk sendiri, pajal!

“Dengar sini SITI NURUL HAWA SYAFAKILLAH BINTI MUHAMMAD ZAIN ZAINAL ABIDIN ADI PUTRA…”

Diam sebentar. Ambil nafas leh tu. Siapa suruh nama aku yang tiga baris tu jugak dia nak sebut? Kan merasa kau, bos. Semput!

“Mulai hari ni awak jangan lagi kerja sini. Dalam erti kata lain, awak DIPECAT!”

Dipecat? Dah agak dah. Ok, rasanya dah boleh start ni. Take one take two action!

Diam. Tidak berganjak. Tertunduk memandang lantai kosong.

“Awak buat apa lagi tu? Pergilah kemas barang awak!”

Tersedu-tersedu.

“Awak nangis eh?”

Masih diam. Soalan dibiar tidak berjawab. Si bos datang mendekat.

“Wawa…”

Bahu dipegang. Air mata mengalir setitis demi setitis.

“Sebenarnya saya amat sayang dengan dunia wartawan ni tapi… haaaaahhh,” tangisan diperkuat.

Sang bos pun masuk perangkap. Mula simpati. Tisu dihulur. Hawa mengambil tisu itu.

Hushhhhhh! Hingus dibuang. Habis basah tisu di tangan. Nasib Encik Singa mengelak kalau tak habis basah Lion King tu. Kebetulan pulak Hawa selesema. Memang dari tadi menahan encik 11 dari jatuh.

“Maaf Wa. Tapi ini semua demi kebaikan syarikat. Awak tau jugak kan syarikat ni bukan bapa awak yang punya,”

Amboi! Main kasar nampak! Sampai nak babitkan bapa. Aku lesing kang! Tapi nak marah macam mana, memang bukan bapa aku punya. Tak apalah Hawa. Bukan rezeki. Fuhhh!

Comments

Popular posts from this blog

Ain Lam Mim

Sabr. You always have time.

The beginning of everything